سازمان ملل روز 22 مارس مطابق با دوم فروردین هر سال را به عنوان روز آب تعیین کرده است. روزی که از دولت ها خواسته شده تا شهروندانشان را از وضعیت آب و اهمیت آن آگاه کنند. در ایران اما تاریخچه نگرانی کم آبی و خشک سالی سابقه ای دور و دراز دارد. به طوری که از 2500 سال پیش تاکنون همواره کمبود آب مورد توجه مردم و مسئولین بودهxadاست. مورخان اعتقاد دارند اولین فردی که در ارتباط با کمبود و مدیریت آب در ایران هشدار داده، داریوش هخامنشی میxadباشد. به طوری که طبق کتیبه ای که از این پادشاه در تخت جمشید، بدست آمدهxadاست، او همواره از سه بلای خانمانسوز نگران بوده و از اهورا مزدا در خواست داشته است تا کشورش را از آنها محفوظ دارد که یکی از آن ها، خشکسالی بوده است. او خشکسالی را در کنار تهاجم سپاه دشمن و دروغ قرار داده و آرزو داشته است که ایران از این مصیبت ها بر کنار باشد. ظاهرا با دعا و یا مدیریت، به هر شکلی که بوده است، تاکنون کشور ایران در برابر کم آبی دوام آورده، اما با تغییرات ناگهانی سالهای اخیر، ظاهرا این مشکل به حدی رسیده است که راهکارهای مدیران و مسئولین چاره ساز نبوده و اکنون سیل جمعیت از نقاط کم آب جنوب، به مناطق شمال و شمال غربی در حال افزایش است. به طوری که اکنون این نگرانی وجود دارد که بخش زیادی از کشور، خالی از جمعیت شده و در بخشی دیگر، نزاع بر سر منابع آبی و تامین معاش هر روز بیش از پیش شدت بگیرد. درست است که اکنون بالغ بر یک میلیارد نفر در سطح جهان با مشکل آب سالم و دفع بهداشتی فاضلاب مواجه اند، اما این معضل در کشوری که قبل از این، شرایط نسبتا مناسبی داشته و به دلیل تنوع اقلیمی و سرزمینی کمترین مشکل را احساس کرده است، نگرانی های بیشتری را در پی دارد. دادهxadهای تاریخی نشانگر آن است که

تقریبا همه مردم ایران سیزده بدر را می شناسند و آن را تمام و کمال، قبول داشته و در اجرای مراسم آن هیچ کم و کاستی روا نمی دارند! من اما، چندسالی است که با گروهی از دوستان، در باره مراسم چهارده بدر در ایران باستان تحقیق می کنم و متوجه شده ایم که این مراسم هم آداب و مراسم خاص خود را دارد! جالب است که این روز با سیزده بدر، همپوشانی دارد. در واقع، زمان واقعی چهارده بدر درست از لحظه ای آغاز می شود که اولین مسافر سیزده بدر، قصد خانه کرده و دشت و دمن را به سوی شهر و منزل و ماوای خود ترک می کند. دقیقا از همین زمان من و دوستانم در سراسر ایران به تاسی از نیاکانمان، شروع می کنیم به جمع آوری آت و آشغال هایی که علاقمندان به طبیعت! در اینجا و آنجا رها کرده اند. به خصوص اول می رویم سراغ آتش های زیر خاکستر، ته مانده سیگارهای روشن و ... که ممکن است آتش سوزی های مهیبی را باعث شوند. بعد با کیسه زباله به دست، تمامی ته مانده های غذا را جدا کرده و زباله های خشک را هم در محفظه های دیگری قرار می دهیم تا از هر کدام از آنها، به شکل مناسب استفاده نمایم(تغذیه حیوانات، ارائه به سازمان بازیافت و ...). این مراسم گاها بیش از یک روز طول می کشد و شاید در سالهای آینده، بتوانیم پانزده بدر و شانزده بدر و ... را هم به این مراسم اضافه نماییم. اما بعید نیست شمایی که این متن را می خوانید به جمع ما بپیوندید و این مدت را کاهش دهیم. خدا را چه دیدی! شاید برخی ها قبل از این که بروند سیزده بدر، کتاب خاویر کرمنت را مطالعه نمایند، شاید!

شهرها، شومینه تمدنند. اما این بدان معنانیست که هرکس در شهر زندگی می کند، متمدن و فرهیخته است. بر عکس گروهی در شهر حضور دارند که تقریبا بویی از تمدن نبرده اند! اینها همان کسانی هستند که با سرعت های غیر عادی در کوچه ها و خیابان ها حرکت کرده، آشغال و ته سیگار خود را به بیرون از خودرو و منزل پرتاب می کنند و نه تنها تاسیسات، تجهیزات و المان های شهری را نگهداری نمی نمایند، بلکه عالما و عامدا به آنها آسیب وارد می سازند. این گروه،همچون انگل، با کمک های دیگران زندگی کرده و از زیرساخت های شهری استفاده می کنند. چون هیچ نوع عوارضی به شهرداری و دستگاه های خدمات رسان پرداخت نمی کنند. این جماعت، همیشه هم از طبقات اجتماعی پایین جامعه نیستند. در بین آنها پزشکان متخصص، مهندسان طراز اول و ... هم دیده می شود. تنها نشانه ای که آن ها را لو می دهد این است که پرتوقع و جق به جانبه بوده و هیچ تکلیفی را متوجه خود نمی دانند. اگر بخواهید از آسیب این گروه در امان باشید، باید آنها را حیواناتی در نظر بگیرید که بدون صاحب در شهر رها شده اند. با این گروه نمی شود منطقی صحبت کرد. بدان علت که آنها تقریبا هیچ نصیبی از منطق نبرده اند. البته اگر زبان حیوانات را می فهمید می توانید با آنها وارد گفتگو شوید. اما توصیه اکید آن است که با زبان انسانی با آنها به گفتگو نپردازید، چرا که در این صورت نه تنها وقت و زمان خود را تلف کرده اید که آبروی خود را هم خواهید باخت. چرا که اگر دعوا را به قاضی بکشانند، شما محکوم خواهید شد که با یک حیوان بحث منطقی کرده اید! به نظر می رسد که بایستی دادگستری اعلان عام بدهد که مردم مجوز داشته باشند عکس و مشخصات این گروه را ثبت کرده و با انتشار آنها در جراید کثیرالانتشار، به سایرین هشدار دهند به